سراج الدین حقانی، سرپرست وزارت داخله طالبان، روز شنبه ۱۱ فبروری (۲۲ دلو) در یک گردهمایی در ولایت خوست، مقامات ادارهٔ کنونی طالبان را به ''انحصار قدرت" متهم کرد و تاکید کرد که ''وضعیت کنونی قابل تحمل نیست."
این مقام ارشد طالبان بدون ذکر نام رهبران این گروه گفت که ''امروز آنقدر خود را حقدار میدانیم که به چالش کشیدن، انحصار کردن و بدنام کردن تمام نظام در فکر و مزاج ما به یک اساس مبدل شده است."
او در این گردهمایی همچنین گفت که "خداوند اعمال و نیت ما را اصلاح کند. این حالت قابل تحمل نیست."
این اظهارات حقانی در حالی بیان شده است که طالبان پس از مسلط شدن مجدد بر افغانستان به طور فزایندهای قوانین سختگیرانه را در آن کشور وضع کرده اند، به ویژه بر کار و تحصیل زنان و دختران. ممنوعیت سفر زنان بدون محرم، عدم اجازه رفتن به حمام، پارکهای تفریحی، کلبهای ورزشی و حجاب اجباری از جمله نمونههای بارز محدودیتهای وضع شده از سوی طالبان بر زنان و دختران به حساب میرود.
جامعۀ بین المللی تا اکنون حکومت طالبان را به رسمیت نشناخته و به آن گروه هشدار داده است که افزایش محدودیتها بر زنان و دختران افغانستان، آنان را بیشتر منزوی ساخته و کشورها و سازمانهای کمک کننده از حکومت طالبان بیشتر فاصله خواهند گرفت.
حقانی بدون اشاره به محدودیتهای وضع شده از سوی رهبران طالبان گفت که ''دیروز مسولیت من یک چیز بود، امروز مسوولیت دیگر دارم."
شبکهٔ حقانی که در فهرست سازمان تروریستی خارجی ایالات متحده قرار دارد، در جریان دو دهه حضور نیروهای بین المللی به رهبری امریکا، مسوولیت مرگبار ترین حملات را در نقاط مختلف افغانستان از جمله کابل بر عهده گرفته است. در اثر حملات شبکهٔ حقانی علاوه بر نظامیان حکومت پیشین، نیروهای ایتلاف به رهبری ایالات متحده، شماری زیادی غیرنظامیان نیز کشته و زخمی شدند.
سراجالدین حقانی به خاطر طراحی و سازماندهی حملات علیه نیروهای امریکایی و ایتلاف در افغانستان، هنوز هم در فهرست افراد زیر پیگرد ادارۀ تحقیقات فدرال امریکا (افبیآی) قرار دارد و بر سر وی ۱۰ میلیون دالر پاداش تعیین شده است.
اما سرپرست وزارت داخلهٔ طالبان که حالا رهبری شبکهٔ حقانی را بر عهده دارد، در گردهمایی ولایت خوست خطاب به مردم آن ولایت گفت که مسوولیت امروزی اش با مسوولیتهای گذشته متفاوت است.
او گفت: "مسولیت که امروز دارم این است که باید خود را با ملت نزدیک کنم...امروز من حاکم وقت استم. به عنوان یک حاکم، وظیفه ما این است که مردم را به خود نزدیک کنیم، به آنها اطمینان دهیم و برای رفع عیوب گامهای مدبرانه و اصلاحی برداریم. مسوولیت ما مرهم گذاشتن بر زخم مردم است.''
با آنکه حقانی از رفع عیوب ادارهٔ طالبان و مرهم گذاشتن به زخمهای مردم سخن گفت اما هیچ اشارهای به لغو محدودیتهای وضع شده بر کار و تحصیل زنان، بهبود اقتصاد و بیرون کشیدن افغانستان از انزوای بین المللی نکرد.